Czapla zielonoskrzydła – co wiemy o tym ptaku?

10 września 2019

Czapla zielonoskrzydła to wyjątkowy ptak, który zamieszkuje niziny i bagienne lasy Ameryki Środkowej i północną część Ameryki Południowej.

Pomimo wysiłków naukowców czapla ta nadal pozostaje zagadką. Dzieje się tak ze względu na trudny dostęp do jej siedlisk. Obserwacja tego ptaka jest nie lada wyzwaniem.

Ponadto czapla zielonoskrzydła ma tendencję do pozostawania w bezruchu przez długi czas, co też utrudnia ich znalezienie.

Czapla zielonoskrzydła jest samotnym ptakiem, który woli trzymać się z dala od innych czapli. Jedynie w okresie godowym rozmnażają się w ogromnych koloniach, w których znajduje się do 900 gniazd. Dzieje się tak w porze deszczowej, kiedy powodzie nizinne.

Pomimo wysiłków różnych zespołów badawczych czapla zielonoskrzydła nadal pozostaje zagadką. Istnieje niewiele znanych kolonii tego gatunku, ponieważ znajdują się na obszarach trudno dostępnych dla ludzi.

Z tego powodu badacze nie byli w stanie określić gęstości populacji gatunku. Jednak wiemy wystarczająco, aby uznać czaplę agami za gatunek zagrożony.

Czapla zielonoskrzydła – charakterystyczne cechy

Dorosła czapla zielonoskrzydła mierzy około 70 centymetrów i waży około 500 gramów. Podobnie jak wiele innych ptaków bagiennych agami mają długie nogi, które pozwalają im chodzić po zalanych terenach.

agami

Ich oczy mają kolor pomarańczowy z czerwonawymi odcieniami, a ich dziób jest szaro-zielony. Aby ułatwić chwytanie pożywienia szyja oraz dziób czapli są długie i cienkie.

Co ciekawe, kolory upierzenia nie pozostają takie same przez cały rok. Przez większość część roku czaple te mają czarną głowę z krótkimi, ciemnoszarymi piórami w okolicy szyi. Szyje są brązowe, z charakterystycznym brązowo-białym paskiem z przodu sięgającym aż do klatki piersiowej.

Kiedy zbliża się okres godowy zarówno u samic, jak i u samców pojawiają się długie pióra o jasnoniebiesko-szarym kolorze w okolicach szyi.

Chociaż nie jest to bardzo drastyczna zmiana, spełnia pożądany efekt. Jasne upierzenie szyi wygląda jak odbicie słońca na wodzie. W ten sposób czapla agami staje się jeszcze trudniejsza do zaobserwowania.

Rozmieszczenie i siedlisko czapli zielonoskrzydłych

Czapla zielonoskrzydła to tropikalny ptak, który żyje na wybrzeżach środkowoamerykańskich Karaibów. Żyje też na południu Ameryki Południowej na rozległym obszarze prawie całkowicie pokrywającym dżunglę amazońską.

Czapla zielonoskrzydła występuje w Meksyku, Gwatemali, Belize, Salwadorze, Hondurasie, Nikaragui, Kostaryce, Panamie, Kolumbii, Ekwadorze, Gujanie Francuskiej, Surinamie, Gujanie, Wenezueli, Peru, Boliwii i Brazylii.

czapla w wodzie

W Ameryce Środkowej czapla ta żyje w pobliżu lasów namorzynowych i lasów słodkowodnych w pobliżu wybrzeża. To środowisko jest idealne dla agami, ponieważ wolą pozostać w ukryciu pod ściółką z liści. W Amazonii czapla zielonoskrzydła preferuje bagienne obszary słodkowodne, a także równiny, które są zalewane w porze deszczowej.

Czapla zielonoskrzydła żywi się przede wszystkim małymi rybami i innymi kręgowcami, takimi jak żaby i jaszczurki. Czasami je też ślimaki. Jednak głównym źródłem jej pożywienia zawsze są ryby. Jej techniką łowiecką jest pozostawanie w bezruchu przez długi czas, aby małe ryby zbliżały się do jej nóg. Gdy są wystarczająco blisko, czapla chwyta je szybkim i zwinnym ruchem szyi.

Chociaż są to ptaki, które trzymają się blisko poziomu morza, niektóre zespoły zaobserwowały obecność tego gatunku w Andach na wysokości 2600 metrów.

Obecnie czapla zielonoskrzydła uważana jest za gatunek wrażliwy. Wylesianie i zmiany klimatu poważnie wpłynęły na środowisko tych zwierząt. W ten sposób ich obserwacje, już i tak rzadkie, stają się coraz bardziej sporadyczne.

  • Stier, A., Ricardou, A., Uriot, S., De Pracontal, N., & Kushlan, J. A. (2017). Breeding season home range and migration of the Agami Heron (Agamia agami). Waterbirds, 40(3), 289-297.
  • Abella-Gutiérrez, I., & López-Conlon, M. (2008). Fenología reproductiva de una colonia de Garza Agami (Agamia agami, Aves: Ardeidae) en la Reserva Pacuare, Costa Rica. Brenesia, 69, 77-79.
  • Kushlan, J. A., & Hines, K. (2016). Behavior of the Agami Heron (Agamia agami). Waterbirds, 39(2), 187-193.